dtService

Afwijkend mondgedrag

Bij afwijkend mondgedrag zien we vaak dat in rust de mond open staat en de tong laag in de mond ligt. Er wordt dan vaker door de mond geademd dan door de neus. Daarnaast gaat het slikken op een verkeerde manier. De tong drukt tegen de tanden aan waardoor het gebit van vorm verandert.

“Mijn kind is 5 jaar en zuigt nog op zijn duim”

“Hij zit vaak met zijn mond open”

“Ik krijg een beugel, kan ik dit nog voorkomen?”

Afwijkende mondgewoonten zijn gewoontehandelingen of bewegingen die negatief zijn voor de gebitsstand, het spreken, het gehoor en de gezondheid. Afwijkende mondgewoonten zijn:

  • habitueel mondademen
  • afwijkend slikken en kauwen
  • duim- en vingerzuigen (en spenen)
  • foutieve lipgewoonten
  • foutieve tonggewoonten
  • nagelbijten.

Habitueel mondademen

Habitueel mondademen is de gewoonte om in rust de lippen niet te sluiten, waarbij niet door de neus wordt geademd. De meeste mensen ademen door hun neus, tenzij de neusdoorgang onvoldoende is door bijvoorbeeld een vernauwing door verkoudheid of allergieën. Er wordt dan tijdelijk meer door de mond geademd. Als dit mondademen blijft bestaan terwijl de neus weer doorgankelijk is, wordt de neus nauwelijks meer gebruikt en kunnen de mondspieren verslappen.

Gevolgen van mondademen

Mondademen heeft verschillende gevolgen. De mond droogt uit. Er is daardoor minder speeksel in de mond aanwezig waardoor veel minder geslikt hoeft te worden. Dit heeft tot gevolg dat de buis van Eustachius, die de neusholte met het oor verbindt, te weinig wordt geopend. De kans op oorontstekingen en andere gezondheidsproblemen neemt hierdoor toe.

Afwijkend slikken

Afwijkend slikken kan onder andere ontstaan door mondademen, maar komt ook voor als gewoon door de neus geademd wordt. Bij afwijkend slikken ligt de tong vaak laag onder in de mond. De tong wordt dan tussen de tanden geperst. Doordat de tong telkens tegen de tanden duwt, kunnen die scheef gaan staan. Ook tijdens het spreken kan de tong tussen de tanden komen. Slissen is het gevolg; het spreken wordt er vaak onduidelijk van.

Duim- of vingerzuigen

Een andere afwijkende mondgewoonte is het duim- of vingerzuigen. Het zuigen op een duim, vinger of speen is normaal bij een baby en peuter, omdat zij nog een grote zuigbehoefte hebben. Het geeft veiligheid. Daarna wordt het vaak een gewoonte en kunnen de tanden scheef groeien. Ook kan de vorm van de mond (het gehemelte) veranderen. Tevens hebben kinderen een grotere kans op een slappe mondmotoriek, waardoor afwijkend slikken kan optreden. Spenen of duim- of vingerzuigen moeten daarom zo snel mogelijk worden afgeleerd.

Wat doen de logopedisten van Logisch! aan afwijkend mondgedrag?

De logopedist adviseert over een behandeling en zal de behandeling afstemmen op het kind. Als kinderen mondademen moet dit zo vroeg mogelijk worden gestopt ter voorkoming van terugkerende verkoudheden en oorontstekingen. De behandeling zal vooral gericht zijn op lipsluiting en op het verstevigen van de mondmotorische spieren. Er worden oefeningen gegeven die de spieren van de tong en lippen versterken.
De logopedist kan ook specifieke oefeningen geven om de neusademing te stimuleren. Daarnaast wordt de tongpositie zowel in rust als tijdens de spontane spraak getraind en zal de articulatie aan bod komen.

Het afwijkend slikken wordt voor of na de wisseling van de voortanden aangepakt. Soms is het wenselijk het duimzuigen vóór de wisseling van de voortanden af te wennen, omdat dit een nadelige invloed heeft op de gebitsontwikkeling.

Brochure oudercursus Hanen

De Hanen® oudercursus “Praten doe je met z’n tweeën” is bedoeld voor ouders van jonge kinderen met een probleem in de taal-spraakontwikkeling. De cursus wordt gegeven door twee hiervoor speciaal opgeleide logopedisten. Bekijk hier de brochure. 

Vertraagde spraak- en/of taalontwikkeling

De uitspraak en verstaanbaarheid van een jong sprekend kind kan achterlopen. Er is dan een verschil hoorbaar met leeftijdgenootjes. Het kind spreekt onduidelijk, zacht, verwisselt klanken, kan klanken niet maken of laat delen van een woord weg. Als ouder begrijp je vaak je eigen kind voldoende, maar voor de omgeving is het soms lastig om het kind te verstaan.

Meer informatie ontvangen?

Heeft u een dringende vraag? Vul het contactformulier in en wij voorzien u zo spoedig mogelijk van antwoord.